૨૧. શ્રી સહજાનંદ શ્યામ મળો રે
રાગ ગરબી
પદ ૧
શ્રી સહજાનંદ શ્યામ મળો રે, અક્ષર પર અવિનાશ;
સખી જોને શ્યામને રે. ટેક.
અલબેલે અમદાવાદમાં રે, મંદિરમાં કર્યો વાસ. સ.૧
સંતસભા મધ્યે આવીને રે, બેઠા પાટે બહુનામી; સ.
શોભા તે શ્રી ઘનશ્યામની રે, નીરખી થાયે નિષ્કામી. સ.૨
શોભે છે શ્રીહરિ સંતમાં રે, તારા મધ્યે જેમ ચંદ; સ.
મૂર્તિ તે જોઈ મહારાજની રે, થાય અતિ આનંદ. સ.૩
હરિવર હેતે શું હેરીને રે, ઉપજાવે જનને ઉમંગ; સ.
બેઠા તે બહુ હેતે કરી રે, અવધપ્રસાદને સંગ. સ.૪
પદ ૨
ચાલ સખી ચોંપે કરી રે, જોવા જાયે જગદીશ;
શોભે છે સંતમાં રે. ટેક.
મુગટ મણિમય શોભતો રે, હરિએ હેતે ધર્યો શીશ. શો.૧
ભાલ તિલક કોઈ ભાત્યનું રે, કેસર કેરું કરેલ; શો.
શામક બાણ સરીખડી રે, ભ્રકુટિ રંગ ભરેલ. શો.૨
નેણાંમેં નૌતમ નાથને રે, રાતી રૂપાળી રેખ; શો.
નમની તે નાથની નાસિકા રે, પ્રીત કરીને પેખ. શો.૩
શી કહું શોભા કાનની રે, શ્યામ બિંદુ મહીં સાર; શો.
અવધપ્રસાદને વાલમે રે, ગુચ્છ પહેર્યો કરી પ્યાર. શો.૪
પદ ૩
જોને સખી જગદીશને રે, તિલ એક ગોળ કપોળે;
તેની શોભા શી કહું રે. ટેક.
મરમાળી મૂછ રેખને રે, ધ્યાન ધરી મુનિ ખોળે. તે.૧
અધર પ્રવાલા સરખા રે, દાડમ કળી જેવા દાંત; તે.
શ્યામ ચિહ્ન છે દાઢમાં રે, નીરખીને થાય નિરાંત. તે.૨
રૂપાળી ઊઠે છે રેખડી રે, મંદ મંદ હસતાં મુખ; તે.
મીઠું મીઠું બોલી માવજી રે, આપે અલૌકિક સુખ. તે.૩
ચિબુક ઉપર નાથને રે, કાળા છે સુંદર કેશ; તે.
અવધપ્રસાદનો વાલમો રે, શોભે છે નટવર વેશ. તે.૪
પદ ૪
સુંદર શ્રી ઘનશ્યામને રે, દાઢી હેઠો તિલ એક;
એને રાખું આંખમાં રે. ટેક.
કંઠ તે કંબુ સરીખડો રે, ભાળે છે ભક્ત અનેક. એ.૧
જત્રુ તે જીવનપ્રાણની રે, જોઈને જન લલચાય; એ.
અંશ તે ઉપડતા અતિ રે, દેખીને દુઃખ જાય. એ.૨
ભુજા ઉપર ભગવાનને, છાપના ચિહ્ન છે સાર; એ.
કૂણિયું શ્યામની શોભતી રે, પામે નહિ કોઈ પાર. એ.૩
પોંચા ઉપર ચિહ્ન છાપનાં રે, કાંડા કઠણ બળવાણ; એ.
અવધપ્રસાદનો વાલમો રે, શોભે છે ભીને વાન. એ.૪
પદ ૫
રૂડી અતિ રળિયામણી રે, હરિની હથેળિયું રાતી;
ચોરે છે ચિત્તને રે. ટેક.
શ્યામ રેખું તેમાં શોભતી રે, અરુણ આંગળિયુંની પાંતિ. ચો.૧
નખની તે કાંતિ જોઈને રે, લાજે છે શિશ અરુ સુર; ચો.
કરભ ઉપર કેશ શ્યામ છે રે, દેખીને દુઃખ થાય દૂર. ચો.૨
બેઉ ભુજા બહુ નામીના રે, જાનુ સુધી જોને શોભે; ચો.
ઊપડતી છાતી ઓપતી રે, જોઈ જોઈને જન લોભે. ચો.૩
શ્યામ સ્તન શોભે ઘણાં રે, કેશ સહિત કરી જોર; ચો.
અવધપ્રસાદ હરિ ચાંદમેં રે, જોવે છે જનચકોર. ચો.૪
પદ ૬
શોભે તે શી કહું ઉરની રે, શ્રી વચ્છ ચિહ્ન સહિત;
હેરે જન હેતશું રે. ટેક.
ઉદરે ત્રિવલી જોઈને રે, શાંતિ થાય છે ચિત્ત. હે.૧
નાભિ તે ગોળ ગંભીર છે રે, કમળ કેરે આકાર; હે.
શ્યામ કટિ ને ઉપરે રે, કનક કંદોરો સાર. હે.૨
કેળ ને કરભ સરીખડા રે, સાથળ સુંદર શોભે; હે.
જાનુ જુગલ જગદીશના રે, લોચન નીરખીને લોભે. હે.૩
પિંડિયું પ્રાણ આધારની રે, સુખને શાંતિ કરે છે; હે.
અવધપ્રસાદના નાથને રે, નીરખીને નેણ ઠરે છે. હે.૪
પદ ૭
જોને સખી ઘનશ્યામની રે, સુંદર ઘૂંટિયું શ્યામ;
જીવું છું જોઈને રે. ટેક.
બેઉ ચરણ બહુનામીનાં રે, અતિ કોમળ અભિરામ. જી.૧
અંગૂઠા આંગળિયું તણા રે, ચિહ્ન તે ચિત્ત હરે છે; જી.
નખમણિ કાંતિ કરી રે, ચંદને ઝાંખો કરે છે. જી.૨
જમણે અંગૂઠે તિલ છે રે, નીરખવા જેવો નિત્ય; જી.
નખમાં તે ચિહ્નને જોઈને રે, પૂરણ વાધે પ્રીત. જી.૩
મરમાળા મોહનલાલને રે, ચલણ તળે ચિહ્ન સોળ; જી.
અવધપ્રસાદના નાથની રે, પાનિયું સુંદર ગોળ. જી.૪
પદ ૮
હરિવર હેતે શું પે’રિયા રે, શોભિતા શણગાર;
શોભા તેની શી કહું રે. ટેક.
શ્વેત ધોતી પહેરી શામળે રે, કમર કસી પ્યાર. શો.૧
જરકસી જામો પે’રિયો રે, ઉપરણી અનુપ; શો.
પેચાળી પાઘને ઉપરે રે, છોગાં ધર્યાં સુખરૂપ. શો.૨
બાંયે બાજુબંધ બેરખા રે, હૈડે ગુલાબના હાર; શો.
વેઢ વીંટી કડાં સાંકળાં રે, કુંડળ મકરાકાર. શો.૩
નખશિખ મૂર્તિ નાથની રે, ધ્યાન ધરી લાવો ચિત્ત; શો.
અવધપ્રસાદના નાથનમે રે, રાખો અંતરમાં નિત. શો.૪
શબ્દાર્થ સૂચી
પદ ૨
ચોંપે કરી - ઉત્સાહથી, ખંતથી
પેખ - જોવું
પદ ૩
અધર – હોઠ
ચિબુક - દાઢી
પદ ૪
કંબુ – શંખ
જત્રુ – હાંસડી
અંશ – ખભા
કૂણિયું - કોણી
પદ ૫
પાંતિ - પંક્તિ, હાર
શશી અરુ સૂર - ચંદ્ર અને સૂર્ય
કરભ - હથેળીનો પાછલો ભાગદ્બભુજા - હાથ
પદ ૬
જાનું - ઢીંચણ, ગોઠણ