૪૪ - એનું તો મારા જેવું કલ્યાણ!

દહીંસરાના વિશરામભાઈના બે દીકરા માંડવીમાં રહેતા. તેઓ અનાદિ મુક્તરાજ લક્ષ્મીરામભાઈનો મહિમા જાણી સેવા કરતા ને વાડીમાંથી શાક વગેરે જે જોઈએ તે લાવી આપતા. એક વરસ માંડવીમાં પ્લેગ બહુ ચાલ્યો, તેમાં એ બેય દીકરા દેહ મેલી ગયા. એ વખતના વિષમ દેશકાળને લઈને વિશરામભાઈ તથા ગોપાળભાઈએ મુક્તરાજ લક્ષ્મીરામભાઈને પૂછ્યું જે, ‘ભાઈ! આ છોકરા પ્લેગમાં ઓચિંતાના દેહ મૂકી ગયા તે એનું કેમ થયું હશે?’ ત્યારે લક્ષ્મીરામભાઈ કહે, ‘એનું તો મારા જેવું કલ્યાણ! એ દીકરા ઠેઠ મહારાજ પાસે પહોંચ્યા, તેની તમારે જરાયે ફિકર ન રાખવી,’ એમ થોડીક સેવાએ તેમના પર રાજી થઈ મહારાજના સુખમાં પહોંચાડ્યા.